[ الَّذِينَ يَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ أُولئِكَ الَّذِينَ هَداهُمُ اللَّهُ وَ أُولئِكَ هُمْ أُولُوا الْأَلْبابِ ] « 1 » . آنان كه سخن را مىشنوند و از بهترينش پيروى مىكنند ، اينانند كسانى كه خدا هدايتشان كرده ، و اينان همان خردمندانند . از آيات ذكر شده در قول احسن استفاده مىشود : مورد قول احسن در يك مرحله ، در گفتگوى با مردم است ، به اين معنى كه خداوند از انسان مىخواهد در برخورد با مردم به وقت حرف زدن ، بهترين سخن و نيكوترين كلام را انتخاب كند . در مرحلهء ديگر ، قول احسن به وقت هدايت بايد به كار گرفته شود ، به اين معنى كه وقتى انسان در مقام دستگيرى از گمراه برآمد لازم است وى را با بهترين كلام كه همان كلام خدا و انبيا و ائمهء معصومين عليهم السلام است به شاهراه سعادت و سلامت هدايت كند . در مرحلهء ديگر ، قول احسن در ميان تمام اقوال قرآن مجيد است كه در تمام پهنهء هستى قول نيكوتر و صادق‌تر و محكم‌تر و بهتر و برتر از قول خدا نيست . چقدر عالى است كه انسان با قرآن مجيد ، با تمام وجود انس و رفاقت پيدا كند كه در تمام شؤون زندگى قولى غير از قول قرآن نداشته باشد به اين معنى كه هر چه مىخواهد بگويد با ترازوى قرآن سنجيده ، آن گاه بگويد ، يا به اين معنى كه در سخن گفتن با مردم جز با آيات كتاب حق با برنامهء ديگر منظورش را اظهار ندارد و اين كار مشكلى نيست ، چنانچه در كتاب‌هاى حديث و تاريخ از اين نمونه زياد ذكر شده است .

--> ( 1 ) - زمر ( 39 ) : 18 .